Poza czasem

„Poza czasem” to książka, która dotyka bardzo popularnego w literaturze tematu – podróżowania w czasie. Autorka,  Alexandra Monir to debiutantka, a to z pewnością wyjaśnia pewne braki w jej dziele. Miała pomysł na fabułę, na bohaterów i na historię, chociaż w ogólnym odczuciu nie jest to nic oryginalnego, gdyż wszystko buduje na pewnych schematach. Jednak muszę przyznać, że książkę czytałam z przyjemnością – a to zapewne dlatego, że lubię tą tematykę.

Główną bohaterką książki jest Michele Windsor. Jej życie jest naprawdę udane – ma cudowną matkę, wspaniałych przyjaciół i przytulny dom. Jednak nie jest jej dane długo się tym cieszyć. Z dnia na dzień dziewczyna traci wszystko, co ma dla niej wartość. Sytuacja zmusza ją również do przeprowadzki do dziadków, z którymi jej rodzina nigdy nie utrzymywała szczególnych kontaktów. Jej życie zmienia się zatem zupełnie – nie tylko straciła najważniejszą dla siebie osobę, ale rozpoczyna życie w nowym miejscy, w nowych warunkach i wokół obcych ludzi, którzy będą ją wychowywać. Na to, co ją czeka nie patrzyła z radością. Jednak to nie był koniec – pewnego dnia znajduje dziennik i tajemniczy klucz, co może sprawić, że w jej życiu znowu zagości szczęście.

poza-czasem-tom-1-b-iext24255059Jeżeli chodzi o głównych bohaterów, to są to postacie dość pozytywne, które po prostu się lubi. Czytelnik akceptuje to, jacy są i co robią. Na pewno nie należą do grupy postaci irytujących, a to według mnie ogromna zaleta. Relacja między głównymi bohaterami – Michele oraz Phillipem opiera się na miłości od pierwszego wejrzenia, a ich losy stają się dość skomplikowane. Sprawia to jednak, że rozwój sytuacji obserwuje się z zaciekawieniem.

Muszę przyznać, że „Poza czasem” ujmuje jeszcze jedną bardzo ważną cechą. Autorka w ciekawy sposób buduje klimat i przenosi czytelnika do Nowego Jorku w latach dwudziestych. A jest to klimat, którego nie da się już nigdzie odczuć. Wykorzystanie takiego miejsce i takiego czasu sprawia, że książka zyskuje na wartości. Czytelnik może bowiem chłonąć każdą stronę i pozwalać swojej wyobraźni przenieść się w tamte czasy. Charakterystyczne dla lat dwudziestych są automobile, jazz i liczne imprezy. Autorka pozwala zobaczyć to, co tworzyło atmosferę Nowego Jorku w tamtym okresie.

Poza tym książkę czyta się naprawdę lekko i przyjemnie. Fabuła nie jest wcale nudna, łączy ze sobą różne wątki, ale jednocześnie odczuwa się pewien niedosyt – szczególnie, że sam wątek podróży w czasie nie jest zbyt rozwinięty. Może być to jednak dobre wyjście dla stworzenia kolejnego tomu.

Share: